جامعه علمی و کشاورزی کشور با اندوه فراوان، درگذشت یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های تاریخ اصلاح نباتات و اصلاح بذر ایران، جناب آقای دکتر محمدعلی وهابیان را تسلیت می‌گوید. ایشان که از نسل پیشگامان توسعه کشاورزی مدرن بود، میراثی ماندگار از دانش، خدمت و تحول در گندمزارهای ایران به جای گذاشتند.

دکتر وهابیان که تحصیلات خود را در رشته زراعت از دانشگاه تهران گذرانده و با گذراندن دوره کارآموزی در موسسه بین‌المللی «سیمیت» (CIMMYT) مکزیک، دانش خود را در سطح جهانی ارتقا داد، در سال ۱۹۷۶ میلادی موفق به اخذ درجه دکتری اصلاح نباتات از دانشگاه ایالتی اورگان آمریکا شد.

ایشان با همکاری نزدیک با بنیانگذار انقلاب سبز، مرحوم نورمن بورلاگ، توانستند موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر ایران را به یکی از پیشرفته‌ترین و اثرگذارترین واحدهای پژوهشی کاربردی در منطقه تبدیل کنند؛ جایگاهی که حتی پس از سال‌ها و تفکیک واحدهای پژوهشی، همچنان افتخار ملی محسوب می‌شود.

نقش دکتر وهابیان در تغییر سیمای کشاورزی کشور غیرقابل انکار است. ایشان با معرفی و ترویج ارقام جدید گندم بهاره با منشا سیمیت (شامل ۴ رقم گندم نان و ۲ رقم جو)، تحولی بنیادین در گندمزارهای کشور بین دهه‌های ۴۰ تا ۷۰ ایجاد کردند. همچنین، بومی‌سازی ارقام چغندرقند و ترویج تکنولوژی‌های مربوطه تحت نظر ایشان، منجر به جهش خیره‌کننده عملکرد چغندرقند از ۲۵ تن به بیش از ۵۵ تن در هکتار شد.

پس از دوران مدیریت در موسسات دولتی و دانشگاه تربیت مدرس، ایشان با ورود به بخش خصوصی، سرعت اصلاح بذر را دوچندان کردند. معرفی ۶ رقم گندم فرانسوی در دهه ۷۰ که در دهه ۸۰ حدود ۳۰۰ هزار هکتار از کشور را پوشش داد و همچنین معرفی ارقام نیمه بهاره و زمستانه در دهه‌های اخیر، از جمله گواهی بر نبوغ مستمر ایشان است.

دکتر وهابیان نه تنها یک پژوهشگر با بیش از ۳۵ مقاله بین‌المللی و مقالات متعدد ISI بود، بلکه استاد و راهنمای بسیاری از نخبگان و مدیران ارشد حوزه زراعت امروز کشور است. تاثیرگذاری ایشان در دوران طلایی تولید علم در ایران (دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی) و تربیت نسل‌های بی‌شمار، نام ایشان را در تالار مشاهیر کشاورزی ایران جاودانه می‌کند.

ایشان با حضور مؤثر و نقش‌آفرینی کلیدی در «کمیته معرفی رقم»، نقش بی‌بدیلی در ارتقای کیفیت و استانداردسازی بذرهای مصرفی کشور ایفا کردند. میراث علمی و اخلاق حرفه‌ای ایشان، سرمایه‌ای ماندگار برای نهادهای پژوهشی و نسل‌های آینده محققان کشاورزی خواهد بود.روحش شاد و یاد و خاطرش گرامی